W latach 1423 – 1424 został wymieniony majątek rycerski w prokuratorstwie bierzgłowskim.Dwór pochodzi z 2 poł. XIX w., który na przełomie XIX i XX w. należał do rodziny Czarlińskich, jednego z głównych udziałowców oraz przedstawiciela rady nadzorczej Cukrowni Chełmża. W 1862 r. urodził się tu Stefan Łaszewski, późniejszy wojewoda pomorski. W dworze mieści się Wiejskie Stowarzyszenie Kulturalno-Oświatowe "Edukacja i Przyszłość" i działające na terenie gminy toruńskie Stowarzyszenie Inicjatyw Niemożliwych "Motyka".

Historia miejscowości sięga początków XV w.- kiedy należała  do Krzyżaków, później od 1466 r. była królewszczyzną. Od końca XVIII w. po  usamodzielnieniu były to dobra należące do rodziny Wolffów, a następnie Puzynów. Obecny secesyjny pałac został wzniesiony w 1919 r, po zburzeniu wcześniej istniejącego. Jest to budynek murowany z centralnie umieszczonym ryzalitem. Przed pałacem znajduje się kolisty podjazd. Za pałacem rozciaga się park z przełomu XIX i XX w. z 23 gatunkami drzew.

Na początku XV w. znajdował się tu majątek rycerski. Dwór o cechach klasycystycznych z 2 poł. XIX w., został prawdopodobnie wzniesiony dla Wilhelma Fischera.  Dwór jest murowany z cegły na podmurówce kamiennej. Do dworu przylega park krajobrazowy z tego samego okresu. Do wybuchu II wojny światowej majątek w Lipniczkach należał do polskiej rodziny Kenzerów. Budynek zachował pierwotny układ wnętrz, jednakże wprowadzone nowe ścianki działowe w czasie adaptacji na mieszkania i biura. Wtedy też usunięto pozostałości sztukatorskiego wystroju wnętrz.

Inicjatorem budowy pałacu w Nawrze był Ignacy Kruszyński. Wzniósł go m.in. dlatego, by w lepszych warunkach gromadzić swoje książki. W latach 1798-1805 powstał pałac według projektu Hilarego Szpilowskiego, typowa dla klasycyzmu warszawskiego siedziba wiejska, piętrowa, z lekko pośrodku wysuniętym portykiem kolumnowym jońskim. W latach 1868-1869 ziemiańska siedziba została powiększona o piętro i przebudowana. Zrobiono to dla Michała Szczanieckiego. Po bokach dobudowano później dwie symetrycznie ustawione oficyny (zamieszkałe obecnie). W pałacu znajdował się jeden z największych i prawdopodobnie najcenniejszy na Pomorzu prywatny księgozbiór oraz bogate archiwalia. Ozdobą kolekcji były m.in. jedno z pierwszych wydań dzieła Mikołaja Kopernika „O obrotach sfer niebieskich”. Księgozbiór w 1939 r. liczył prawie 8000 tomów, Większość zbiorów zaginęła w 1939 r., część wywieźli Niemcy w l. 1940-1941. Obecnie toczą się dyskusje dotyczące rewitalizacji i przywrócenia pałacowi dawnego blasku.
 

W 1309 r. wieś należała do kilku mieszczan toruńskich. W okresie XVIII i XIX w. majątek obrowski należał kolejno do rodzin: Nałęczów, Romockich, Ramlau, Rudowskich oraz Góreckich.   Zachowany dwór pochodzi z przełomu XVIII i XIX w. W 1824 i 1825 r. przebywał w nim i koncertował Fryderyk Chopin. Wokół dworu pozostałości parku dworskiego z XIX w. Obecnie w budynku mieści się Urząd Gminy Obrowo.

Dawny majątek rycerski, znany od 1314 r. We wsi znajduje się klasycystyczny pałac z 2 poł. XIX w. wraz z częścią zabudowań folwarcznych, zbudowane przez rodzinę Wegnerów. Na terenie dawnego majątku jest zachowany budynek z okresu XVIII w., kiedy majątek należał do jezuitów toruńskich. Na skraju parku dawna kaplica - mauzoleum z pocz. XX w. , pełniąca obecnie funkcję kaplicy rzymsko – katolickiej. W otoczeniu pałacu znajduje się park krajobrazowy z 2 poł. XIX w. Obecnie pałac stanowi własność Agencji Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa, która dzierżawi obiekt państwu Marii i Jerzemu Naumowiczom.

Na początku XV w. był to majątek rycerski, w komturstwie bierzgłowskim. Dwór wzniesiony w około 1864 r. dla Augusta Brauera z Bremy. Jest to murowany budynek piętrowy, z mieszkalnym poddaszem, zbudowany na rzucie prostokąta. Na osi środkowej z obu stron znajdują się ryzality, od północy prostokątny od południa zamknięty w pięciokącie. Wokół plafonu na styku ze ścianami bocznymi biegnie dekoracyjny fryz. Obecnie działa tu Fundacja Piękniejszego Świata.

Dawny majątek rycerski w wójtostwie lipienieckim, znany od końca XIV w. Dwór wzniesiony na początku XIX wieku dla Baschy von Kriesa. W szczycie ściany frontowej widnieje herb rodzinny von Kriesów. W otoczeniu znajduje się park krajobrazowy z tegoż okresu.

Póznoklasycystyczny dwór z połowy XIX wieku w otoczeniu parku krajobrazowego z 52 gatunkami drzew i krzewów. Właścicielami majątku była rodzina Linowskich. Zabudowa folwarczna (spichlerz, brama wjazdowa, budynki magazynowe) pochodzi z przełomu XIX i XX wieku.

Wieś wymieniona w 1222 r. w nadaniu księcia Konrada Mazowieckiego. Przebudowę pałacu w Turznie rozpoczęto w połowie XIX w. częściowo wg projektu znanego architekta Henryka Marconiego, na zlecenie hrabiego Augustyna Działowskiego, a później jego córki Katarzyny. Wzniesiony jest w stylu eklektycznym, murowany z cegły, otynkowany, zbudowany na rzucie wydłużonego prostokąta z trzema piętrowymi ryzalitami. Przy krótszych bokach posiada parterowe pawilony. Ryzality zwieńczone neorenesansowymi bogatymi szczytami.

Dawny majątek rycerski w komturstwie bierzgłowskim, znany od połowy XIV w. Eklektyczny pałac został zbudowany w latach 1858-1861 wg projektu architekta Marriny, dla rodziny Parpartów, do której należał do II wojny światowej. Krótko przed II wojną światową nastąpiła częściowa parcelacja majątku za wyjątkiem 75 ha, w obrębie których znajdował się także dwór i park. Częściowo zachowana część gospodarcza majątku: czworaki i mleczarnia. Po wojnie pałac stał opuszczony; w 1948 r. adaptowano go na szkołę i do dziś, zarówno pałac jak i park, znajdują się w użytkowaniu Szkoły Podstawowej w Wybczu.

opisy dworów i pałaców konsultował i uzupełniał p. Henryk Miłoszewski - Prezes Odziału Miejskiego Polskiego Towarzystwa Turystyczno Krajoznawczego w Toruniu im. M. Sydowa