MENU

ZAKŁADANIE STOWARZYSZEŃ ZWYKŁYCH:

Problematykę związaną ze stowarzyszeniami zwykłymi (podobnie jak to ma miejsce w przypadku stowarzyszeń zarejestrowanych) reguluje ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 855 z późn. zm.).

Stowarzyszenie zwykłe jest uproszczoną formą stowarzyszenia. Nie posiada ono osobowości prawnej.

Prostsza forma stowarzyszenia zwykłego wyraża się w tym, że:

- do jego utworzenia wystarczą co najmniej 3 osoby fizyczne (muszą to być obywatele polscy posiadający pełną zdolność do czynności prawnych oraz prawa publiczne, którzy ukończyli 18 lat),

- zamiast statutu uchwala się uproszczony regulamin działalności (należy sporządzić go w formie pisemnej),

- nie podlega rejestracji w sądzie, wniosek do sądu o rejestrację zastępuje się wnioskiem do organu nadzorującego - starosty właściwego ze względu na siedzibę stowarzyszenia - informującym o utworzeniu stowarzyszenia zwykłego.

Brak osobowości prawnej oznacza w szczególności brak zdolności do czynności prawnych i brak własnego majątku. Przysługuje natomiast tzw. zdolność sądowa, tj. zdolność występowania w procesach cywilnych, bowiem są one „organizacjami społecznymi, dopuszczonymi do działania na podstawie obowiązujących przepisów, choćby nie posiadającymi osobowości prawnej (art. 64 § 2 k.p.c.), mogą być również stroną w postępowaniu administracyjnym, na podstawie art. 29 k.p.a.

Stowarzyszenie zwykłe ma ograniczone możliwości działania, nie może:

- prowadzić działalności gospodarczej,

- powoływać terenowych jednostek organizacyjnych,

- łączyć się w związki stowarzyszeń,

- zrzeszać osób prawnych,

- przyjmować darowizn, spadków i zapisów, otrzymywać dotacji oraz korzystać z ofiarności publicznej (pozostają więc tylko składki członkowskie).

Stowarzyszenie zwykłe nie może podjąć działalności od razu, do tego konieczne jest jeszcze:

- zgłoszenie faktu powstania stowarzyszenia organowi nadzorującemu stowarzyszenia - staroście właściwemu ze względu na siedzibę stowarzyszenia (lub prezydentowi miasta, jeśli stowarzyszenie ma siedzibę w mieście na prawach powiatu) i dołączenie do tego następujących dokumentów:

- regulaminu stowarzyszenia,

- informacji o siedzibie stowarzyszenia,

- informacji zawierającej dane osobowe założycieli wraz z określeniem przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie.

Rozpoczęcie działalności przez stowarzyszenie zwykłe może nastąpić dopiero po dokonaniu oceny jego zgodności z prawem przez organ nadzoru. Jeżeli w ciągu 30 dni od dnia uzyskania informacji o założeniu takiego stowarzyszenia organ nadzoru nie wystąpi z wnioskiem do sądu rejestrowego o wydanie postanowienia zakazującego działalności stowarzyszenia, może ono rozpocząć działalność.

Jakie mogą być powody takiego zakazu?

Organ nadzoru po otrzymaniu informacji wraz ze wszystkimi wymaganymi dokumentami bada czy przedstawiony regulamin jest zgodny z przepisami prawa oraz czy założyciele spełniają wymagania określone ustawą. Nieprawidłowości w regulaminie mogą polegać np. na tym, że zawiera on postanowienia sprzeczne z prawem w zakresie zakazów przewidzianych w art. 42 ust. 1 ustawy lub w zakresie celów lub form działania stowarzyszenia, czy też niespełniania wymagań przez założycieli np. gdy ich liczba jest zbyt mała, są niepełnoletni itp. Ponadto organ nadzoru powinien zwrócić na braki formalne, np. jeśli w regulaminie albo piśmie informującym o założeniu stowarzyszenia nie określono pełnych danych przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie, dokładnego adresu siedziby stowarzyszenia itp. Nadzór administracyjny nad stowarzyszeniami zwykłymi podlega nadzorowi starosty właściwego ze względu na siedzibę stowarzyszenia (lub prezydentowi miasta, jeśli stowarzyszenie ma siedzibę w mieście na prawach powiatu).

Załączniki: